Seminarium 

Metody Geometryczne Fizyki

Seminar

Methods of Geometry in Physics

Środa, 14:15

Wednesday, 2:15 p.m.

Sala 106 IM PAN 

ul. Śniadeckich 8, I pietro

Room 106, IM PAN  

8 Śniadeckich Str., 1st Floor

 

Back to main page

 

 

Interdyscyplinarne Centrum Geometrii, Fizyki i Informatyki Kwantowej

GEPHARD

przy Instytucie Matematycznym PAN oraz Katedra Metod Matematycznych Fizyki UW

zapraszają studentów, doktorantów i nie tylko młodych pracowników nauki na seminarium

Metody Geometryczne Fizyki

 


 

UWAGA!!

ZMIANY  W  SEMESTRZE  ZIMOWYM

Jak w poprzednim semestrze miejscem spotkań będzie

 

INSTYTUT MATEMATYCZNY PAN, UL. ŚNIADECKICH 8, S. 106,

 a terminami spotkań ŚRODY, 14:15-16:00.

 


W  TYM  ROKU  AKADEMICKIM  HASŁEM  SEMINARIUM  JEST

 

ALGEBRA – GEOMETRIA - FIZYKA

 

SZCZEGÓŁY  O  SEMINARIUM  TUTAJ

 


4 czerwca  2008 /  June 4th2008    UWAGA!  Początek o 15.00.

Ludwik  DĄBROWSKI (SISSA)

 

FOUNDATIONS  OF  SPECTRAL  GEOMETRY


28 maja 2008 /  May 28th2008

Paweł  NUROWSKI (IFT UW)

 

GL(2,R)  GEOMETRY  OF  ODEs

14 maja 2008 /  May 14th2008

Tomasz RYBICKI (AGH)

 

O  STRUKTURZE  ALGEBRAICZNEJ  KLASYCZNYCH  GRUP  DYFEOMORFIZMÓW

 

Grupa dyfeomorfizmów zachowujących element objętości, grupa symplektomorfizmów i grupa kontaktomorfizmów noszą wspólną nazwę klasycznych grup dyfeomorfizmów. Na mocy twierdzenia Thurstona pierwsza grupa homologii zwarto supportowanej składowej jedynki grupy zachowującej element objętości wyraża się poprzez homomorfizm „flux”, homomorfizm Calabiego i inne niezmienniki. Analogiczne, też w dowodzie, twierdzenie dla grupy symplektomorfizmów udowodnił Banyaga. Nowym wynikiem jest twierdzenie mówiące, że pierwsza grupa homologii zwarto supportowanej składowej jedynki grupy kontaktomorfizmów znika, a więc grupa ta jest doskonała i prosta. W dowodzie, całkowicie odmiennym od poprzedniego, wykorzystuje się znane fakty (twierdzenie Schaudera-Tichonowa o punkcie stałym, mapę Łyczagina dla grupy kontaktomorfizmów), jak i nowe konstrukcje (fragmentowanie dyfeomorfizmów „drugiego typu”, operator zwijania). Dowód jest specyficzny dla przypadku kontaktowego, tzn. nie przenosi się na inne grupy dyfeomorfizmów. Wszystkie te wyniki mają zastosowanie w teorii przestrzeni klasyfikujących dla foliacji.


7 maja 2008 /  May 7th2008

Prof. Iwo BIAŁYNICKI-BIRULA

 

CAŁKI FEYNMANA - SFORMUŁOWANIE NAIWNE

30  kwietnia 2008 /  April 30th2008

Gabriel PIETRZKOWSKI (IM PAN)

 

PRZEKSZTAŁCENIA  NIELOKALNE  W  UKŁADACH DWUSPINOWYCH

23  kwietnia 2008 /  April 23rd2008

Piotr  WOJDYŁŁO

 

UOGÓLNIENIA  BAZ  WILSONA

Bazy Wilsona wprowadzone przez Daubechies, Jaffarda i Journe'go (1991) w oparciu o sugestie K. Wilsona to układy ortonormalne powiązane z układami czasowo-częstotliwościowych przesunięć ustalonej

funkcji (układy Gabora). Wprowadzimy niezbędne pojecie ciasnych ram ("tight frames") i przedstawimy aktualny stan wiedzy na temat układów Wilsona i im podobnych oraz zaproponujemy podejście abstrakcyjne i

perspektywy zastosowań także w układach falek.


16  kwietnia 2008 /  April 16th 2008

Prof. Jerzy  KIJOWSKI  (CFT)                                     

 

KANONICZNY  OPIS  DYNAMIKI  KLASYCZNEJ  CZĄSTKI  OBDARZONEJ  SPINEM

Streszczenie: W referacie zostanie przedstawiona pewna wersja einsteinowskiej koncepcji "wyprowadzania równań ruchu z równań pola". Nasza metoda prowadzi automatycznie do "wariacyjno - kanonicznego" opisu uzyskanych w ten sposób równań ruchu.

Poprawność metody będzie przetestowana na przykładzie równań ruchu czastki naładowanej w polu Maxwella:  zostanie pokazane, że standardowa siła Lorentza nie musi być postulowana jako niezależne równanie elektrodynamiki, jest bowiem jednoznaczna konsekwencja równań pola. Następnie zastosujemy nasza metodę do przypadku czastki niosacej spin. W rezultacie otrzymujemy zadziwiajacy układ dynamiczny o fascynujących - zarówno dla fizyka jak i matematyka -  własnościach. Poruszamy się tutaj po śladach Myrona Mathissona - wielkiego polskiego fizyka i matematyka, który dynamikę cząstki ze spinem opisywał poprawnie w latach trzydziestych i wypowiedział na jej temat bardzo ciekawe hipotezy. Jego analiza była jednak ograniczona: nie miał do dyspozycji całego aparatu mechaniki kanonicznej, który w naszym podejściu otrzymuje się automatycznie.


9  kwietnia 2008 /  April 9th 2008

Prof. Bronisław JAKUBCZYK  (IM PAN)               

 

FORMALIZM  HAMILTONOWSKI  I  SYMETRIE  W  UKŁADACH   STEROWANIA


2 kwietnia 2008 /  April 2nd 2008   

Michał HORODECKI (UG)

PROBLEM CHARAKTERYZACJI ZBIORU STANÓW KWANTOWYCH,

POSIADAJĄCYCH ZWIĄZANE SPLĄTANIE

Stany kwantowe to dodatnie operatory o jednostkowym śladzie, działające na przestrzeni Hilberta. Jeżeli przestrzeń jest loczynem tensorowym dwóch przestrzeni Hilberta,  to można zdefiniować zbiór stanów separowalnych jako wypukłą otoczkę stanów postaci produktowej. Stany, które nie są separowalne, nazwa się stanami splątanymi. W zbiorze wszystkich stanów wprowadza się inne klasy stanów w oparciu o zadania kwantowo-informacyjne, jakie można przy ich pomocy wykonać. Ważną klasą są stany destylowalne, tj. takie, które mogą służyć do kwantowej komunikacji. O stanach, które destylowane nie są ale są splątane, mówimy, że mają związane splątanie. Inna klasa – to stany, z których można otrzymać bezpieczny klucz kryptograficzny.

Powyższe klasy nie posiadają dotąd prostej charakteryzacji. W szczególności, otwarty jest problem, czy  zbiór stanów destylowalnych jest równy zbiorowi stanów PPT, czyli stanów, które pozostają dodatnie po wykonaniu transpozycji na jednej przestrzeni Hilberta.  Inny otwarty problem brzmi: czy zbiór stanów,  z których można otrzymać klucz, jest równy zbiorowi stanów splątanych?

W referacie przedstawię pewne rezultaty, dotyczące powyższych problemów.


19 marca 2008 / March 19th 2008   

Mikołaj ROTKIEWICZ  (IM UW)

 

 STRUCTURY   DIRACA


12 marca 2008 / March 12th 2008   

Daniele  MALAFARINA (Milano)

 

VARIATIONAL  PRINCIPLES   IN GENERAL  RELATIVITY 


5 marca 2008 / March 5th 2008   

Michał  JOŹWIKOWSKI (IM PAN)

 

ZASADA  MAKSIMUM  PONTRIAGINA  DLA  ALGEBROIDÓW  LIEGO

 

 Struktura algebroidu w naturalny sposób pojawia się w klasycznych zagadnieniach wariacyjnych lub mechanicznych niezmienniczych względem pewnej grupy symetrii. W elegancki sposób można uogólnić rachunek wariacyjny i klasyczną mechanikę na algebroidy Liego, otrzymując między innymi analog równań Eulera-Lagrange'a. Okazuje się, że podobne podejście działa także w teorii optymalnego sterowania. W szczególności klasyczna Zasada Maksimum Pontriagina może zostać sformułowana dla zagadnienia optymalnego sterowania na algebroidzie Liego.


27 lutego 2008 /  February 27th 2008   

Katarzyna  GRABOWSKA  (KMMF UW)

 

O  RÓWNANIU  SCHRÖDINGERA

 


23 stycznia 2008 /  January, 23rd 2008   

Andriy PANASYUK  (KMMF UW)

 

SYMETRIE  WEWNĘTRZNE  STRUKTUR BIHAMILTONOWSKICH

 

Punktem wyjścia referatu będzie bryła sztywna n-wymiarowa, której macierz bezwładności ma spektrum nieproste, tzn. odpowiedni układ posiada ciągłe grupy symetrii (np. kula lub "ogórek"). Do całkowania takiego układu nie wystarcza całki pierwsze, uzyskane za pomocą metod standardowych (np. całki Manakowa uzyskane za pomocą "metody translacji argumentu"). Odpowiednia rodzina funkcji musi być uzupełniona całkami noetherowskimi, generowanymi przez symetrie.

Ten przykład będzie uogólniony na dowolne układy bihamiltonowskie, posiadające symetrie "wewnętrzne". Wynikiem głównym, przedstawionym w referacie, będzie kryterium zupełności odpowiedniej rodziny funkcji, które zostanie zastosowane do układów związanych z tzw. pękami Legio, czyli liniowymi rodzinami algebr Legio na przestrzeni wektorowej.

Wynik ten będzie omawiany w kontekście ogólnej teorii struktur bihamiltonowskich, zarys, której będzie podany na początku referatu.


16 stycznia 2008 /  January, 16th 2008   

Paweł  URBAŃSKI  (KMMF UW)

 

KILKA  KONSTRUKCJI   W  PODWÓJNYCH  WIĄZKACH  WEKTOROWYCH

 


9 stycznia 2008 /  January, 9th 2008   

Michał JOŹWIKOWSKI (IM PAN)

 

IZOMORFIZM  JAMIOŁKOWSKIEGO

Referat będzie streszczeniem artykułu ''On the Relation between States and Maps in Infinite Dimensions'' autorstwa Janusza Grabowskiego, Marka Kusia i Giuseppe Marmo (http://xxx.lanl.gov/abs/0706.2617). W pracy tej omówiono konstrukcję klasycznego izomorfizmu Jamiołkowskiego dla przestrzeni skończonego wymiaru i przedyskutowano możliwości rozszerzenia tego izomorfizmu na przestrzenie nieskończenie wymiarowe.


19 grudnia 2007 /  December, 19th 2007   

Gabriel PIETRZKOWSKI (IM PAN)

 

SPLĄTANIE  DODATNIO  OKREŚLONYCH  FUNKCJI  NA  GRUPACH  ZWARTYCH (cd)


12  grudnia 2007 /  December, 12th 2007   

Aleksy TRALLE (UWM)

 

EGZOTYCZNE  STRUKTURY  GŁADKIE, J-KRZYWE

I  STRUKTURY  SYMPLEKTYCZNE  NA ZAMKNIĘTYCH  ROZMAITOŚCIACH

 

W wymiarze 4 istnieje związek miedzy strukturą symplektyczną a struktura gładką na zamkniętej rozmaitości. Mianowicie, jeśli zamknięta rozmaitość posiada strukturę symplektyczną, to jej niezmiennik Seiberga-Wittena (będący gładkim niezmiennikiem), jest różny od zera.

Używając SW-niezmienników, można, na przykład, pokazać, ze spójna suma dwóch przestrzeni rzutowych z przestrzenia rzutowa o odwróconej orientacji nie ma żadnej struktury symplektycznej zgodnej z orientacja na spójnej sumie. W wyższych wymiarach nie ma tego typu rezultatów, chociaż  uważa się, że związek struktury gładkiej i struktury symplektycznej też powinno się dać opisać.

W swoim referacie opisze projekt (wspólny z Bogusławem Hajdukiem) szukania takich związków. Rozważamy "najprostszy" z możliwych przypadków, czyli 2n-wymiarowy torus. Wiadomo, ze istnieją gładkie rozmaitości homeomorficzne, ale niedyfeomorficzne z 2n-wymiarowym torusem ("egzotyczne torusy").

Zadajemy pytanie, czy na egzotycznym torusie istnieje struktura symplektyczna. W referacie podam przykłady częściowych wyników oraz ogólnej strategii. Postaram się zaprezentować podstawowe techniki topologii symplektycznej, wykorzystane w pracy (m.in. teorie krzywych pseudoholomorficznych).


5 grudnia 2007 /  December, 5th  2007   

Gabriel PIETRZKOWSKI (IM PAN)

 

SPLĄTANIE  DODATNIO  OKREŚLONYCH  FUNKCJI  NA  GRUPACH  ZWARTYCH

 

Będzie to streszczenie pracy J.K.Korbicza, J.Wehra i M. Lewensteina "Entaglement of positive definite functions on compact groups"


21, 28 listopada 2007 /  November, 21st , 28th 2007   

Mikołaj ROTKIEWICZ  (IM UW)

 

NOWE SPOJRZENIE NA PODWÓJNE WIĄZKI WEKTOROWE


14 listopada 2007 /  November, 14th 2007   

Janusz GRABOWSKI  (IM PAN)

 

MECHANIKA  GEOMETRYCZNA NA  ALGEBROIDACH

 


7 listopada 2007 /  November,  7th 2007   

Stanisław L. WORONOWICZ  (KMMF UW)

 

NIEROZSZERZALNE ODWZOROWANIA DODATNIE ALGEBR MACIERZOWYCH

 


31 października 2007 /  October, 31st 2007   

Paweł  URBAŃSKI  (KMMF UW)

 

TRÓJKA  TULCZYJEWA  -  GEOMETRIA  I  FIZYKA


24 października 2007 /  October, 24th 2007   

Bronisław JAKUBCZYK (IM PAN)

 

PO  KONFERENCJI  ‘CONTROL, CONSTRAINTS AND  QUANTA’  W  BĘDLEWIE


17 października 2007 /  October, 17th 2007   

Marek  KUŚ  (CFT)

 

PO  KONFERENCJI  ‘CONTROL, CONSTRAINTS AND  QUANTA’  W  BĘDLEWIE


3 października 2007 /  October, 3rd 2007   

Janusz GRABOWSKI  (IM PAN)

 

DEFINICJE LEPSZE I GORSZE, CZYLI CO TO JEST ALGEBROID LIEGO

 


6  czerwca 2007 /  June 6th 2007

J.-P. ANTOINE (Louvain)

 

COHERENT  STATES:  FROM LASERS  TO  SPHERICAL  WAVELETS

 

Canonical coherent states (CS), discovered by Schr¨odinger in 1926, were popularized by Glauber, Sudarshan and Klauder for the description of lasers, and more generally in quantum optics. Among several equivalent definitions, the group-theoretical one, which links them to the Weyl-Heisenberg group, leads to a considerable extension of the concept of CS. The aim of this talk is to survey the results obtained by this approach. We will treat successively:

1.      CS on a locally compact group G, built from a unitary square integrable representation of G.

2.      The Gilmore–Perelomov theory, in which CS are indexed by points of the quotient G/H of the group G by the isotropy subgroup H of a given admissible vector.

3.      CS on an arbitrary quotient G/H, a generalization due to Ali, Gazeau et the author, which allows to extend the construction to a large class of groups, for instance the relativity groups.

4.      Finally, wavelets, which are the CS of the affine groups: the “ax+b ” group in one dimension, the similitude group of the plane in dimension 2; the new element here is the central role of dilations. Moreover, the general CS formalism yields a construction of wavelets on several classes of non-Euclidean manifolds, such as the two-sphere or the two-sheeted hyperboloid.


23, 30  maja 2007 /  May 23rd , 30th 2007

Gabriel  PIETRZKOWSKI (IM PAN)

 

GEOMETRYCZNE  PODEJŚCIE  DO  STEROWANIA  OPTYMALNOCZASOWEGO

W UKŁADACH  JEDNO  I  DWUSPINOWYCH


16  maja 2007 /  May 16th 2007

Dariusz  CHRUŚCIŃSKI (UMK)

 

KWANTOWE  SPLĄTANIE  I   NOWA  KLASA  ODWZOROWAŃ  DODATNICH

Jednym z podstawowych narzędzi do badania kwantowego splątania są odwzorowania dodatnie w algebrach macierzowych. Niestety nie dysponujemy klasyfikacją takich odwzorowań i nie potrafimy podać ich ogólnej konstrukcji. Szczególnie istotna jest klasa tzw. odwzorowań nierozkładalnych, które służą do wykrywania pewnej subtelnej formy splątania zwanej splątaniem związanym. Celem referatu jest prezentacja pewnej  nowej klasy odwzorowań nierozkładalnych, która – jako przypadki szczególne –  zawiera większość znanych z literatury przykładów.


9  maja 2007 /  May 9th 2007

Prof.  Włodzimierz  TULCZYJEW

 

UWAGI  O  PODSTAWACH  MECHANIKI  KWANTOWEJ

25  kwietnia 2007 /  April 25th 2007

Prof. Witold  RESPONDEK (INSA de ROUEN)

 

ZASADA  MAKSIMUM  PONTRIAGINA  I  PRZYKŁADY  JEJ  ZASTOSOWAŃ


18  kwietnia 2007 /  April 18th 2007

dr hab.  Konrad BANASZEK (UMK)

 

DOŚWIADCZENIA  ZE  SPLĄTANYMI  PARAMI  FOTONÓW

 

Stany splątane stanowią jeden z intrygujących aspektów mechaniki kwantowej. Równocześnie znajdują one wszechstronne zastosowanie w

kwantowym przetwarzaniu informacji, intensywnie rozwijającej się dziedziny na pograniczu fizyki i informatyki. W wykładzie zostaną

przedstawione doświadczenia nad generacją i wykorzystaniem stanów splątanych par fotonów do przesyłania informacji przez zaszumione

łącza kwantowe wykonane w Krajowym Laboratorium Fizyki Atomowej, Molekularnej i Optycznej w Toruniu.


4  kwietnia 2007 /  April 4th 2007

Prof. Bronisław JAKUBCZYK  (IM PAN)

 

WSTĘP  DO  NIELINIOWYCH  UKŁADÓW  STEROWANIA:  STEROWALNOŚĆ (CD)


28  marca 2007 /  March 28th2007

Prof. Bronisław JAKUBCZYK  (IM PAN)

 

WSTĘP  DO  NIELINIOWYCH  UKŁADÓW  STEROWANIA:  STEROWALNOŚĆ


21  marca 2007/  March 21st2007

Gabriel  PIETRZKOWSKI  (IM PAN)

 

MECHANIKA  KWANTOWA  NA  PRZESTRZENI RZUTOWEJ

(kontynuacja)


14  marca 2007/  March 14th 2007

Norbert  PONCIN  (U Luxembourg)

 

A  SURVEY  ON  NATURAL  QUANTIZATION


7  marca 2007/  March 7th 2007

Gabriel  PIETRZKOWSKI  (IM PAN)

 

MECHANIKA  KWANTOWA  NA  PRZESTRZENI RZUTOWEJ

 

Abstrakt.  Zreferuję pracę doktorską T.A.Schillinga, w której autor sformułował aksjomatycznie mechanikę kwantową korzystając jedynie ze

struktury Kaehlerowskiej na przestrzeni rzutowej.


28  lutego 2007/  February 28th 2007

Janusz  GRABOWSKI  

 

GEOMETRIA PRZESTRZENI OPERATORÓW HERMITOWSKICH  


21  lutego 2007/  February 21st 2007

Marek KUŚ

 

GEOMETRYCZNE PODSTAWY MECHANIKI KWANTOWEJ   

 


 

23 stycznia 2007/  January 23rd 2007

Janusz  GRABOWSKI

 

PODWÓJNE  WIĄZKI  WEKTOROWE – NOWE   SPOJRZENIE 

16 stycznia 2007/  January 16th 2007

Piotr  STACHURA

 

O PEWNEJ  STRUKTURZE  POISSONA  NA GRUPIE  POINCARÉ’GO


9 stycznia 2007/  January 9th 2007

Maciej  ŁUKASIK

 

PODWÓJNE  GRUPOIDY  LIEGO  I  ICH  RDZENIE


19 grudnia 2006/  December  19th 2006

Jarosław  BUCZYŃSKI   (MIMUW)

 

PRZYKŁADY ZESPOLONYCH PODROZMAITOŚCI

LEGENDROWSKICH W PRZESTRZENI RZUTOWEJ

 

Do niedawna jednym z głównych problemów dotyczących podrozmaitości legendrowskich było znalezienie nowych gładkich przykładów. Opowiem o

istniejących metodach konstruowania takich przykładów i krótko wyjaśnię dlaczego jest to dla (niektórych) matematyków ważne, w szczególności

wyjaśnię związek miedzy podrozmaitościami legendrowskimi w przestrzeni rzutowej a ogólnymi zespolonymi rozmaitościami kontaktowymi.


12 grudnia 2006/  December  12th 2006

Andriy PANASYUK,    Ihor MYKYTYUK (Lwów)

 

INDEKS  ALGEBRY  LIEGO  Z  IDEAŁEM


5 grudnia 2006/  December  5th 2006

Szymon CHARZYŃSKI   (CFT)

 

STRUKTURA  KLASYCZNEJ  PRZESTRZENI  KONFIGURACYJNEJ 

DLA  TEORII  PÓL  Z  CECHOWANIEM  NA  SIECI


28 listopada 2006/  November  28th 2006

Mikołaj  ROTKIEWICZ  (MIM UW)

 

ROZMAITOŚCI  GRADOWANE

21 listopada 2006/  November  21st 2006

Jacek  JEZIERSKI

 

POWIERZCHNIE   DWUWYMIAROWE KOŁO  CZARNYCH DZIUR

14 listopada 2006/  November 14th 2006

Paweł URBAŃSKI

 

MECHANIKA  FALOWA  NIEZALEŻNA  OD  UKŁADU  ODNIESIENIA

7 listopada 2006/  November 7th 2006

David MARTIN  DE  DIEGO  (CSIC, Madrid)

 

GEOMETRIC  APPROACH  TO  CONTINUOUS  AND DISCRETE  OPTIMAL  CONTROL THEORY


24 października  /  October, 24th 2006   

Jean-Louis  LODAY (IRMA, Strasbourg, France)

 

LEIBNIZ  ALGEBRAS  AND  LEIBNIZ  (CO)  HOMOLOGY


10, 17 października  /  October, 10th , 17th 2006   

Janusz  GRABOWSKI

 

GEOMETRIA  STANÓW  KWANTOWYCH


3 października  /  October, 3rd 2006   

Prof. Witold  RESPONDEK (INSA de ROUEN)

 

OPTIMAL  CONTROL  PROBLEMS  IN  QUANTUM  MECHANICS

 




More about the seminar.

Dane z lat poprzednich można obejrzeć tutaj

Please send your comments to urbanski@fuw.edu.pl.